Hè, hè, dat heeft even geduurd. En nee, ik ben niet geveld geweest door Corona. Geen koorts, verplichte quarantaine en testen. Nog steeds ben ik helemaal gezond.

En toch klopt het niet helemaal wat ik zeg. Terwijl ik er langer over nadenk realiseer ik mij dat mijn vitaliteit lijdt onder het Coronavirus. Zelfs zo sterk dat het afstraalde op mijn artikel wat al 4 weken klaarligt maar niet gepubliceerd zal worden. En dat is niet gezond.

Wat maakt het, dat het niet leeswaardig is? Dat het ‘t niveau van ‘hobbycoach’ niet overstijgt? Dat het niet de expertise weergeeft die ik bezit?

Met de versoepeling van de maatregelingen neem ook ik weer, steeds meer, mijn ruimte in. Ik maak dankbaar gebruik van de mogelijkheid om buiten te sporten en een terrasje te pakken. Maar met die anderhalve meter en continu opletten wat de protocollen zijn is het hem gewoon net niet.

Het is alsof je op een zonovergoten vakantiedag in je favoriete zwemparadijs aan het watertrappelen bent. Diep genoeg om net niet op de bodem te kunnen staan. Het water verkoelt, maar tijd om te genieten is er niet. Steunend op een wegglippende bal houd je net jouw hoofd boven water, verlangend naar een luchtbed waarop je, lekker drijvend, verkoelende drankjes drinkt, met de vingers door het water speelt, kunt uitrusten en echt kan genieten.

En zo ervaar ik ook in mijn leven en werk op dit moment. In het contact met anderen is het meer ploeteren dan genieten. Het contact wat er is haalt het niet bij wat het zou moeten zijn.

Communicatie is 55% lichaamstaal, 38% hoe je het zegt en 7% wat je zegt.

Lichaamstaal is een subtiele interactie waar de non-verbale reactie van de ander heel veel “zegt”. Het is veel meer dan informatieoverdracht. Dichtbij komen is bijvoorbeeld het tonen van vertrouwen naar de ander. Bij lichaamstaal hoort ook aanraken. Aanraken is troost, in de ogen kijken en elkaars energie voelen schept verbondenheid. Het maakt dat je gezien wordt, gehoord wordt, er toe doet.

We hebben allemaal fysiek contact nodig, aanraking, huidcontact. Zonder dat zijn we niet compleet. Er ontstaat dan ‘huidhonger’. Wist je dat bij aanraking het stofje oxytocine (het knuffelhormoon) aangemaakt wordt. Het ontspant, scherpt onze concentratie, vermindert angst en stress en verbindt. Die verbinding maakt dat je er toe doet voor de ander. Het maakt dat je leeft i.p.v. ‘over’ leeft. Het is het verschil tussen ploeteren of moeiteloos. Sleur of genieten.

Maar hoe doe je dat in Corona tijd?

4 stappen

1) Sta eens stil bij wat je mist. Voel het in je lijf en sta open voor wat het met je doet.

– Het helpt om te weten wat je nodig hebt.

2) Stel jezelf daarna de vraag wat heb IK nodig om gezien en gehoord, (aan) geraakt te worden?

3) Stel jezelf vervolgens de vraag wat kan wel?
– Denk in kleinere oplossingen en mogelijkheden.

4) Kom in actie en probeer het uit.

– Om iets te veranderen moet je ernaar handelen.

De tweede helft 2020 is alweer begonnen en ik ben volop in actie om 25 september een fantastische workshop neer te zetten samen met mijn nieuwe collega bij VitaalWerktBeter. Coronaproof, want de ruimte huren we bij Napkins. Ruimte en sfeer gegarandeerd.

Met als enige doel vitaliteit onder de aandacht te brengen van heel werkend Nederland. Omdat we meer dan ooit behoefte hebben aan weerbaar zijn, veerkracht en positieve energie.

Het vooruitzicht geeft me zoveel drive. Opeens zie ik nog veel meer mogelijkheden. Ik ben weer ‘Alive’!
Zit jij vast en wil jij ook weer echt tot leven komen en meer energie? Bel me gerust om te sparren.

P.s. Je kunt ook direct concreet aan de slag middels een ‘kosteloos ontwikkeladvies’. Dan doorlopen we samen bovenstaande stappen en ga je naar huis met een stappenplan.

Meer weten, mail of bel me! Desiree.Dankers@vitaalwerktbeter.nl | 06-42145415